انجمن شعر مسجدسلیمان ( مجله ادبی تخصصی )

به پنجره ثابت کن ...

به جای آسمان که بنشینی ...

میراث مرگ ...

برای تو مهیا شود ترانه آب ترین نام نوشتی ...

ابتدای جاده سپیدی خطهایی را شکسته اند ...

کنج اتاق گیتاری خاک خورده ...

هر وقت از دنیا سیر می شوم ...

وقتی انگشتان باد ...

اینجا ثانیه ها در خم کوچه تنها می پوسند ...

تند تند تند باران می بارد ...

آسمانت به تمسخر کشیده ای ...

تنهای ناگهان نشسته و سایه می کشد ...

چهار راه مرگ ...

پس نمی دانم چه روز درب بهشت بسته شد ...

ارابه ی خیالم همیشه دور می ماند از ...

گذشته از یک نگاه ...

همیشه فرصتی هست ...

کلام آخر ...

اشکها دورتر از سوسن ها ...

جا پای تو ...

شاباش زمین ...

مرده ...

دستهای پیرمرد از زیر بوته ی سوسن های وحشی ...

سکوت دارد مرا متولد می شود ...

شرط کبوتر بودن... اشتباه همین جاست ...

خواب مسلولی ...

با آخرین صورتم جهان آنقدر تازگی ندارد ...

تیک هشتم ...

 ما از نسل صندلی هاییم ...

ماه ته فنجان ...

نقطه چین هایی که در سطرهای

ما مدام جا باز می کرد...

مرور فصل هایم را نخراش ...

من امپراطور یک اتاق ۳ در ۴ ...

شوق گفتم در کشاکش هجوم واژه ها ...

نامت را به باد دادم ...

دوباره تکرار می شوم در زایش یاس ...

تمام پنجره ها را برداشته ام ...

شاید ...